De klimaattop in Bakoe wordt gekenmerkt door spanningen en verdeeldheid tussen landen, vooral op het gebied van klimaatfinanciering. Activisten voelen zich beperkt in hun protesten, terwijl Nederlandse bedrijven terughoudend zijn over nieuwe CO₂-handel. De gezamenlijke onderhandelingen zijn gecompliceerd, met vragen over wie de kosten van klimaatverandering moet dragen, geschat op duizenden miljarden. Terwijl de gastheer, Azerbeidzjan, voorstanders heeft van olie-export, pleiten andere deelnemers voor een fundamentele verandering in de aanpak van VN-klimaattops. Er is bezorgdheid dat de ambities van de top niet gerealiseerd zullen worden zonder een sterke politieke wil en wereldwijde samenwerking.